tag:blogger.com,1999:blog-956557904724175312011-11-22T14:28:49.005+03:30میرآفتابیادداشتهای شخصی سید جواد میرآفتابزادهسید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-75291787731210799442010-12-19T10:34:00.001+03:302010-12-19T10:52:56.146+03:30باروت<p>من که تازه عاشق نشدم</p> <p>پس چرا دهانم بوی باروت میدهد؟</p> <p> </p> <p>27 آذر 89</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-7529178773121079944?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-10541651200013249212010-12-15T19:42:00.001+03:302010-12-15T19:43:41.558+03:30خیابان ما<p>ماشینها که شیهه کشیدند،</p> <p>اسب بنزینش را خورد</p> <p>        <font color="#333333">و مرد پیاده به راه خود ادامه داد.</font></p> <p><font color="#333333">24 آذر 89</font></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-1054165120001324921?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-78687534715322155422010-09-05T11:06:00.001+04:302010-09-06T12:59:20.381+04:30سرنوشت<p>کولهات بر دوشت</p> <p>کودکت در آغوشت</p> <p>                     عزیزت در کنار</p> <p>خنجری در پشتت</p> <p>و رو به سوی خارج این هَزل</p> <p>                      قدم برمیداری</p> <p> </p> <p>چه تلخ سرنوشتت این را مقدر کرده!</p> <p> </p> <p>شهریور 89</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-7868753471532215542?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-68985995180564688302010-09-05T11:00:00.001+04:302010-09-06T12:58:37.511+04:30بزرگراه 3<p>در کنار تراکم این بزرگراه</p> <p>آرزو میکنم:</p> <p>            ای کاش</p> <p>                   این چرخ را اختراع نمیکردی،</p> <p>                                                             پدر!</p> <p>شهریور 89</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-6898599518056468830?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-20877327665030820052010-07-24T11:35:00.001+04:302010-07-24T11:35:42.957+04:30بزرگراه<p dir="rtl">این بزرگراه غریب</p> <p dir="rtl">با پیچهای بسیار و فراز و نشیب.</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">این همه فلز سرد</p> <p dir="rtl">و در حاشیهاش</p> <p dir="rtl">                چند درخت سبز.</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">2/5/89</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-2087732766503082005?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-47724721273461284802010-07-24T11:33:00.001+04:302010-07-24T11:33:57.241+04:30نحس<p dir="rtl">از نحوست قدمت</p> <p dir="rtl">              زمین،</p> <p dir="rtl">                    چشمههایش را واپس میکشد</p> <p dir="rtl">              درخت،</p> <p dir="rtl">                    خشک میشود</p> <p dir="rtl">            و خون از سینه جاری.</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">اینگونه که تفسیر میکنی</p> <p dir="rtl">              آسمان،</p> <p dir="rtl">                    سقف کوتاهی است</p> <p dir="rtl">              درخت،</p> <p dir="rtl">                    سبزی بیاهمیتی</p> <p dir="rtl">              و انسان،</p> <p dir="rtl">                    لکه ننگی.</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-4772472127346128480?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-41773521661789336952010-07-24T11:30:00.001+04:302010-07-24T11:30:45.380+04:30طبیعت<p dir="rtl">دلآزرده مهر و ماه</p> <p dir="rtl">کپکخورده نان</p> <p dir="rtl">فریاد خشکیده در گلو</p> <p dir="rtl">این طبیعت </p> <p dir="rtl">             بر فسادش استوار است.</p> <p dir="rtl">خرداد ۸۹</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-4177352166178933695?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-87656785220189310622010-07-24T11:29:00.001+04:302010-07-24T11:29:15.893+04:30خاطره<p dir="rtl">نفسِ این خاطره</p> <p dir="rtl">                      در دوردست</p> <p dir="rtl">پیراهن سفیدی است</p> <p dir="rtl">در میان ملافههای شسته مادرم.</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">انبوه سفیدی</p> <p dir="rtl">                      که چشم را میزند حتی،</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">چه روزهای تلخی داریم!</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">اردیبهشت ۸۹</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-8765678522018931062?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-904432014428462202010-03-01T10:37:00.001+03:302010-03-01T10:37:47.909+03:30بزرگراه<p>من دلشکسته، </p> <p>                           فسردهام</p> <p>در کنار رود این بزرگراه</p> <p>                           نشستهام.</p> <p> </p> <p>آقایان رهایم کنید،</p> <p>                         من خستهام.</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-90443201442846220?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-34821355258998876532009-12-10T10:10:00.003+03:302010-01-06T15:09:15.529+03:30سهگانهی تهران<p><strong>1</strong></p> <p>اینگونه که بازخواستم میکنید</p> <p>انگار یادتان نیست</p> <p>              کلاهی به سردارید</p> <p>و پَر آن کلاه، از آن من است.</p> <p> </p> <p><strong>2</strong></p> <p>هوای این شهر</p> <p>           آلوده به سرب است،</p> <p>باروت میخواهم</p> <p>          تا گلولهاش کنم.</p> <p> </p> <p><strong>3</strong></p> <p>این خیابانِ پیر،</p> <p>نامش چه بود،</p> <p>            ولیعصر یا پهلوی؟</p> <p align="left">19 آذر 88</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-3482135525899887653?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-37250708019189953582009-11-30T12:54:00.002+03:302010-01-06T15:08:48.462+03:30ریشههای سبز<p align="left"><font color="#008000">برای نیما نامداری</font></p> <p align="left"><font color="#008000">به یاد بهزاد مهاجر</font></p> <p>آنهنگام</p> <p>که گلوله سینهاش را شکافت</p> <p>فندکی به دست داشت</p> <p>                           نه سیگاری به لب.</p> <p>سنگها به احترامش، قانون جاذبه را نادیده گرفتند.</p> <p> </p> <p>آنهنگام</p> <p>که پیکرش بر زمین اوفتاد</p> <p>ریشهی سروهای آزاد،</p> <p>                      آرام و عمیق،</p> <p>در آبراههای زیرزمینی</p> <p>به جنبش آمدند، تا قواعد زیست را مختل کنند.</p> <p> </p> <p>آنهنگام</p> <p>که خونش بر سنگفرش خیابان شد منتشر</p> <p>تصویر مبهم اشباح</p> <p>                 گریختند فریادزنان.</p> <p>عجبا! قانون نانوشته سیاست را نسخ کردند:</p> <p>                                                  خونی نبود در پیکرش،</p> <p>                                                 رگانش همه سبز بودند.</p> <p align="left">شهریور 1388</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-3725070801918995358?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-54076088117703543602009-11-30T09:59:00.002+03:302010-01-06T15:08:10.659+03:30چه ساعتی است؟<p><font color="#ff0000">یادداشت قدیمی: تابستان 88</font></p> <p>«چه ساعتی است؟»</p> <p>(از ذهنت برگذشت)</p> <p>«کدام روزِ کدام ماهِ کدام سالِ سیاه است</p> <p>این مطلقِ ظلمت؟»</p> <p> </p> <p>صدای بازدمی در کنارت،</p> <p>احساس متعال همسکوتی.</p> <p> </p> <p>سگِ پیر گریست</p> <p>برگها بر زمین ریختند.</p> <p align="left">تابستان ۱۳۸۸</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-5407608811770354360?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-90606626928050399702009-11-30T09:56:00.002+03:302010-01-06T15:07:30.528+03:30من اما ...<p><font color="#ff0000">یادداشت قدیمی: 15/1/1388</font> </p> <p>من اما سخت</p> <p>از این غروبِ دور</p> <p>از این کوچۀ کور</p> <p>                 ترسیدهام.</p> <p>واژههایی چنین شوم و صبور!</p> <p align="left">نیمه فروردین 88</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-9060662692805039970?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-43081246388327995082009-11-30T09:55:00.002+03:302010-01-06T15:06:24.467+03:30کیستی؟<p><font color="#ff0000">یادداشت قدیمی: 8/1/1388</font>  </p> <p>كيستي، اي سياهي؟ </p> <p>«من جنونِ غمم </p> <p>                   در كُنجِ عزلت </p> <p>                                 سياهيِ تنهايي.»</p> <p> </p> <p>كيستي، اي سياهي؟ </p> <p>«من خودِ توام.»</p> <p align="left">نوروز 88</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-4308124638832799508?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-64827355159231745972009-11-30T09:52:00.002+03:302010-01-06T15:05:46.380+03:30مزرعه<p><font color="#ff0000">یادداشت قدیمی: 11/4/1387</font> </p> <p><font color="#000000">بسی</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000">        بیهوده،</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000">                 عبث،</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000">                        باطل.</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000"></font></p> <p><font color="#000000">کرکسانی چند</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000">                  بیرون خطوط.</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000"></font></p> <p><font color="#000000">مزرعه من</font></p> <p dir="rtl"><font color="#000000">                تا وسعت این دیوارهاست.</font></p> <p align="left"><font color="#000000">یازدهم تیرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت</font></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-6482735515923174597?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-30401951782805074252009-11-30T09:48:00.002+03:302010-01-06T13:58:51.453+03:30پنجرههايي كه باد برد<p><span style="color:#ff0000;">یادداشت قدیمی: ۱۳۸۶/۴/۱۳</span></p> <p>ميانيترين سالهاي دهه هفتاد، پنجرههاي بسياري دارد در خاطر من. پايان دبيرستان و آغاز دانشگاه. سردبيري «رهآورد»، نشريهاي دانشجويي كه قامتش در لباسش نگنجيد و وصلههاي جامه به نابودياش كشاند. كتابهايي بود در آن سالها براي من كه بخشي شد از زندگي، از فلسفه تا سينما و ادبيات. پر بارترين سالها همان بودند كه بيدغدغهاي شايد ميخواندم و ميديدم. دوستان خوبي بودند در آنسالها كه زندگي مسيرهاي ديگري برايشان رقم زد و نميدانم كجايند بيشترشان. سال هفتاد و هفت شايد مهمتر باشد و پر رنگتر امروز. يافتن شكوفه مديون آن سال است.</p> <p>سالهايي از ابر و آفتاب است نيمه دهه هفتاد. خاتمي و اصلاحطلبي، شروع فكر سياسي است براي من. بازآفريني انديشهاي در حيات سياسي ايران، ارج نهادن به مقام انسان. عكسهاي خاتمي در انتخابات هنوز خوب به يادم مانده. عكسي با غريوي بيمانند كه نابودي را نشان ميداد بر بيكرامتي ما. بحثهاي سياسي به خوبي يادم مانده. چهار نامزد براي رياست جمهوري، خاتمي، ناطق نوري، زواري و محمدي ريشهري. همكلاسيهايي دارم با گرايش شديد به ناطق. ناطق برترين نماينده راستهاست در انتخابات ۷۶. معلمي دارم نزديك به محمدي ريشهري و من علاقهمند به جبهه ملي و چون نامزدي ندارم پشتيبان خاتمي. كسي در يادم نيست به طرفداري از زواري.</p> <p>بحثها داغ است و طولاني، حتي در صفهاي صبحگاه دبيرستان. بحث بر دلايل انتخاب و راي. نوزده سال دارم و هنوز پر از اميد به فردا. بي ترسي از آنچه ميتواند به سرم آيد. بيمحابا متنهايي از مهندس سحابي و مليگرايي پخش ميكنم در بين همكلاسيها و حتي بعضي از دبيران. تا اخراج هم پيش ميروم. آقاي مدير دوست صميمي است با ساداتيان نماينده همدان. به راحتي حاضرم اخراج را بپذيرم، بهايي است كم براي آنچه ميانديشم درست است. همه ما خاتمي را دوست داشتيم آن سالها. پيروز انتخابات است و من بيپروا كيان ميخرم بعد از انتخابات تا بخشهايي براي دوستان بخوانم از سروش. از ايدههايي كه فكر ميكرديم زاينده است و پر تپش. انديشهاي كه اميد من بود براي فرداي زندگي. به راستی اینگونه بود آیا؟ طنزي هست از آن سالها كه با دوستان تعريف ميكرديم: «رايهاي باطل شده بيشي گرفته بر شماره آراي بعضي از نامزدها».</p> <p>سال بعد به تهران ميآيم براي تحصيل و ماندگار ميشوم از پس آن در شهري كه امروز افسرده است از منظر من. انجمن اسلامي دانشگاه، جلسات خانگي سروش و رفت و آمدهاي مدام به همدان براي رهآورد و ديدار شكوفه در پسكوچهها. روزنامهها بسيارند، جامعه، صبحامروز، آفتاب، سلام، توس، نشاط و ...، از مجلات كيان را ميگيرم. اين برنامه هست تا ترور حجاريان. خبر كه ميپيچد در خيابانها با مقداد (كه نميدانم حالا كجاست) راهي صبحامروز ميشوم و ساعت هنوز يازده صبح نشده، ويژهنامه ترور را گرفتهايم و جلوي بيمارستان ايستادهايم. محسن رضايي با رسيدن ما براي عيادت آمده. حجاريان را كه روي تخت ميديدي، باور ميكردي اصلاحات است آيا؟</p> <p>«رهآورد» اين همه خونِ دل، جدا شد از من و در همدان تنها ديدار شكوفه است. خوابگاه و دوري از خانه، فشار مضاعفي است براي من. سختي بسياري دارد. جامعه كه تعطيل ميشود، توس ميآيد فرداي همانروز. به دوستان ميگويم بايد دهن كجي در صفحه اول باشد كه بود، «از امروز توس به جاي جامعه منتشر ميشود». «نشاط» بعد از «توس» و پس از آن «عصر آزادگان» كه كه پخته شده «جامعه» بود از سفرِ اصلاحات، ماندهاند پشت سر هم در يادها. كوي دانشگاه تهران پس از تعطيلي بيست و سه روزنامه و مجله به خون كشيده شد. خبر هولناك بود. پايتخت به هم ريخته. فرياد كسي كه قرباني فاطمه كرده است دانشجويي را از پنجره، هنوز در ساختمانِ كوي است. تشنج پخش شد در سراسر ايران، تبريز، اصفهان، همدان و ...</p> <p>خاتمي دوباره رييس جمهور شد تا چهار سال ديگر. روزنامههاي ديگري روييد و خشك شد. ياد محسن مخملبافم كه پرسيده بود از «جامعه»، چند درخت بايد بريده شود براي نشر هر روزنامه؟ اما هر روزنامه پنجرهاي بود. درختي كه پنجره شد. دستها به تبر نبود در روزنامهها، هواي آزاد بود از دريچهاي.</p> <p>[] [] []</p> <p>اينروزها، خبر ندارم از بسياريِ دوستان دهه هفتاد. سروش و انديشههايش در خارجند، موج زندگي همه را برده تا لبههاي روزمرگي به قول وحيد. بحثهاي داغ آن روزها، تبديل به پيامهاي طنز كوتاهي شده در گوشيهاي همراه. زياد نميشنوم از اصلاحات. پنجرهها كم شده و گرماي هوا سخت آزارنده. بغضم ميتركد. خبر كوتاه است از پس تلفن: «همميهن توقيف شد». </p> <p>به مادرم گفتم: «ديگر تمام شد»</p> <p>گفتم: «هميشه پيش از آنكه فكر كني اتفاق ميافتد</p> <p>بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم.»</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-3040195178280507425?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-22155660060401397112009-11-30T09:41:00.006+03:302010-01-06T14:53:32.058+03:30مرگ بيحاصل<p dir="rtl"><font color="#ff0000">یادداشت قدیمی: 1/4/1386</font></p> <p dir="rtl">ساكت و عظيم است كوير</p> <p dir="rtl">با شيارهاي خشك عطش،</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">غرابهاي سياه پيرامون و</p> <p dir="rtl">كركسهاي خاكستري بر فراز،</p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl">سفيدي سربي چشمها</p> <p dir="rtl">و طعم سنگين فلز در گلو</p> <p dir="rtl">                          چه سوگواري غريبي است امروز!</p> <p dir="rtl" align="left">اول تيرماه يكهزار و سيصد و هشتاد و شش</p> <p dir="rtl"><strong>شعرنوشت:</strong></p> <p dir="rtl">چرا واژه «مرگ» طعم سرب ميدواند به گلو؟ چرا مرگ؟ هيبت سياه بزرگ. سياه و سربي، بي داس، انگار ايستاده روبرويم در كوير! مرگ بيحاصل است در كوير با كركسان و كلاغان. زندهمانده چه حاصل دارد مگر؟ رشتههاي اتصال حيات، انگار شيارهاي خشك و بيآبي در برهوت كوير.</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-2215566006040139711?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-95655790472417531.post-29761967937652028952009-11-30T09:30:00.002+03:302010-01-06T14:00:24.745+03:30جنگ، نفت و ديگر هيچ<p dir="rtl" align="right"><span style="color:#ff0000;">یادداشت قدیمی: ۱۳۸۶/۲/۲۵</span></p> <p dir="rtl" align="center">خيابان هنر، نردههاي دانشگاه تهران، نمايشگاه عكسهاي نفت</p> <ol dir="rtl"><li>عكسهايي است به سالهاي ۱۲۸۵ تا سالهاي ۱۳۳۵، سياه و سفيدند اين عكسها، روتوش شدهاند تا به ديوار آويخته شوند و باران و هوا عكسها را كهنهتر كرده، اما انگار زندهاند هنوز. از مسجد سليمان و مهندس انگليسي تا نصب تابلوي هيت مديره موقت كانون صنعت ملي نفت. اولين چاه نفت خاورميانه در ميان اولين عكسها كشف شده تا انگليس قشونش را راحتتر بياورد. تا دولتي كه هيچ نميخواست به جز خواست مردم، در دهه ۳۰ نابود شود. مگر دولت چه كرد به جز ملي كردن؟ كارگران اولين عكسها، عجيب به مهندس فرنگي نگاه ميكنند و مهندس به دوربينش كه زمين خالي مسجد سليمان را نشان ميدهد. گارگران هندي را ميبيني و كارگران انگليسي. سوت تعطيل شدن كارخانه نفت كه ميآيد، در عكس سوم يا چهارم، ياد «عصر جديد» چاپلین ميافتي. عكسي از بازوبندهاي مشهور مصدق نميبيني، كه آن روزها كارگران نفتي داشتند، اما انگار نفسش در عكسها هست. كورهاي كه از دل زمين برخاسته تا نفت ملي را به رخ بكشد. آن كارگر ساده كه اولين چاه مسجد سليمان را ميكَنَد، به نان شبش محتاج بود و نميدانست تاريخ ما به او گره ميخورد، هرچند كه دانستش چه فرقي ميكرد برايش كه شكمش گرسنه بود.</li> <li>عكسهايي ميبيني به سالهاي ۵۹ تا ۶۵. آبياند عكسهاي اول، وزير نفت، افتتاح پالايشگاه و باز شدن شيرهاي نفت. جنگ اول و دوم گذشته كه همه براي نفت ميآمدند. اما هنوز جنگها نرفته، انقلاب آمده و جنگ تحميلي. پالايشگاههاي ايران افتتاح نشده زير بمباراناند. عكسهايي ميبيني به رنگ قرمز و از نزديك فوران آتش از پس بمبها. مرداني ميبيني از آتش و نور. حماسهاي دارد خلق ميشود تا بعدها سياستش از حماسه، فاجعه سازد. چهرهها همه گرماند، عكسها آتش ميگيرند تا دشمنانمان بسوزد و دودش خودمان را. فريادِ دلِ ما بار ديگر از خاكهاي آبادان و مسجد سليمان بيرون زده و روزها و شبها بايد كه مهارش كنند.</li> <li>عكسهاي سالهاي ۷۶ تا ۸۴. ساخت عسلويه در بيخبري. نه رسانهاي هست و نه كسي. چند عكاس ميبيني كه عكس ميگيرند. لولههاي نارنجي، زرد و قرمزِ خفته. دلهايي كه مهار ميشوند تا خون در لولهها بدود. تا اينبار مصدق را كودتا نبرده، بايد ساخت. سالهايي كه جواني كردن است. فرصتهايي كه ميسوزند. اينبار قرارِ جنگي نيست. نفت مال مردم شده، حتي براي چند سال.</li> <li>عكسهاي بعد از ۸۴. انفجار در دل كوههاي ايران و كويت. آتش دوباره، اما اينبار نه موشكي است و نه بمبي. كسي آمده كه ميگويد از جنس آتشهاي گذشته است. اما عكسها ميگويند دلهاي مهار شده بار ديگر از خاك بيرونزدهاند. آماده جنگ ديگري ميشويم، اينبار بازهم براي نفت است. نفت را گرانتر ميفروشيم و منتظر تا كي اين نفت تمام شود. سالهايي كه از هيچ براي جنگي آماده ميشويم كه ميگويند نفتي نيست اما، قصه همان است: نفت، جنگ و ديگر هيچ. اين تاريخ ماست كه از مسجد سليمان شروع شده تا مسجد سليمان هم ادامه دارد.</li> </ol><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/95655790472417531-2976196793765202895?l=miraftabzadeh.blogspot.com' alt='' /></div>سید جواد میرآفتابزادهhttp://www.blogger.com/profile/05522525999282434222noreply@blogger.com0